عدالت برای سوگند صیادی؛ هیچ کودکی نباید از بازگشت به خانه بترسد
Not available in English
خطاب به: ریاست قوه قضائیه، دادستان عمومی و انقلاب کرمانشاه، وزیر آموزشوپرورش، رئیس سازمان بهزیستی کشور و نمایندگان مجلس شورای اسلامی
۲۸ آبان ۱۴۰۵
سوگند صیادی فقط شانزده سال داشت؛ دانشآموزی در کرمانشاه که باید فرصت بزرگشدن، آموختن و ساختن آیندهاش را میداشت. اکنون نام او به پرونده مرگی گره خورده که پرسشهای دردناکش بیپاسخ مانده است. بنا بر گزارشهای منتشرشده، او پس از خروج از مدرسه همراه پدرش و بازگشت به خانه، در پی سقوط از طبقه پنجم ساختمان محل سکونتش جان باخت. روایتهایی از ضربوشتم و پرتابشدن او به دست پدرش منتشر شده است؛ روایتهایی که باید با بررسی دقیق شواهد روشن شوند و هنوز به اثبات قضایی نرسیدهاند. خبرگزاری هرانا
در فایل صوتی منتشرشده در رسانه رکنا، فردی که از او بهعنوان یکی از دوستان سوگند یاد شده، این جمله را از او نقل میکند: «اگر به خانه بروم، پدرم من را میکشد.» اصالت این فایل و جزئیات روایت آن هنوز مستقلاً تأیید نشده است، اما بررسی آن باید از محورهای اصلی تحقیق باشد. اگر سوگند پیش از ترک مدرسه از خطر جانی سخن گفته بود، چه کسی هشدارش را شنید و برای حفاظت از او چه کرد؟ نوجوانی که از بازگشت به خانه میترسد، به پناه و مداخله فوری نیاز دارد. پاسخ به این پرسش که آیا فرصتی برای نجات سوگند وجود داشت و از دست رفت، بخشی جداییناپذیر از عدالت در این پرونده است.
دادستان کرمانشاه از بازداشت پدر سوگند با اتهاماتی از جمله ضربوجرح و قتل، و مدیر مدرسه به اتهام قصور و سهلانگاری خبر داده است. تحقیقات همچنان ادامه دارد. ما امضاکنندگان این دادخواست خواهان رسیدگی بیطرفانه، بدون تأخیر غیرموجه و همراه با رعایت حقوق همه طرفهای پرونده هستیم. بازداشت متهمان باید به تحقیق مستند، تعیین مسئولیت و پاسخگویی روشن منتهی شود.
حق حیات و امنیت کودکان نباید به تشخیص و اختیار اعضای خانواده واگذار شود. هیچ اختلاف خانوادگی، مسئله شخصی یا ادعایی درباره «آبرو» نمیتواند خشونت علیه یک نوجوان را توجیه کند. مدرسه نیز باید جایی باشد که دانشآموز بتواند ترس خود را بیان کند و کمک بگیرد.
ما از نهادهای مخاطب میخواهیم:
۱. حقیقت مرگ سوگند را با تحقیق جامع و بیطرفانه روشن کنند. گزارش کامل پزشکی قانونی، شواهد صحنه، آثار احتمالی خشونت پیش از سقوط، اظهارات شاهدان و مدارک مرتبط با حضور و خروج او از مدرسه بررسی و حفظ شود. هشدارها و درخواستهای کمک احتمالی او نیز با دقت پیگیری شود.
۲. مسئولیت کیفری هر فرد را بر اساس شواهد و در دادرسی عادلانه تعیین کنند. در صورت اثبات قتل، ضربوجرح، تهدید یا دیگر جرایم، مجازات قانونی متناسب اعمال شود و نسبت خانوادگی یا عنوان «اختلاف خانوادگی» به توجیه خشونت و نادیدهگرفتن حقوق قربانی نینجامد.
۳. عملکرد مدرسه و نهادهای مسئول حمایت از کودک را جداگانه بررسی کنند. مشخص شود مسئولان مدرسه چه اطلاعاتی درباره وضعیت سوگند داشتهاند، آیا از خشونت یا تهدید احتمالی آگاه بودهاند و آیا وظیفه گزارش و درخواست مداخله حمایتی را انجام دادهاند. مسئولیت اداری و کیفری احتمالی اشخاص، از جمله بر اساس مواد ۶ و ۱۷ قانون حمایت از اطفال و نوجوانان، با احراز شرایط قانونی بررسی شود.
۴. از شاهدان و دانشآموزان مرتبط با پرونده حمایت کنند. امکان بیان امن و محرمانه اطلاعات، بدون تهدید، فشار یا پیامد انضباطی فراهم شود. گفتوگو با شاهدان زیر هجده سال با حضور افراد متخصص و با رعایت نیازهای روانی آنان انجام گیرد. خانواده داغدار و همکلاسیهای سوگند نیز به حمایت روانی و مددکاری دسترسی داشته باشند.
۵. برای حفاظت از دانشآموزان در معرض خشونت، برنامهای روشن و قابل ارزیابی اعلام کنند. وزارت آموزشوپرورش با همکاری بهزیستی و مراجع قضایی، دستورالعمل مواجهه با تهدید جانی و خشونت خانوادگی را ابلاغ و اجرای آن را پیگیری کند. این دستورالعمل باید ثبت فوری هشدار، ارزیابی خطر، تماس با نهادهای حمایتی و اقدام برای جلوگیری از بازگرداندن دانشآموز به وضعیت خطرناک تا تصمیم مرجع صالح را مشخص کند. زمانبندی آموزش کارکنان و شیوه نظارت بر اجرا نیز منتشر شود.
۶. اصلاح قوانین مربوط به قتل عمد فرزند را پیگیری کنند. قوه قضائیه و مجلس، مقررات مرتبط، بهویژه ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی و ماده ۶۱۲ بخش تعزیرات، را با هدف رفع امتیاز کیفری ناشی از نسبت خانوادگی و پیشبینی مجازاتی متناسب، مؤثر و غیرسالب حیات بازنگری کنند. حمایت از حق حیات کودکان باید محور این اصلاحات باشد.
۷. درباره پیشرفت رسیدگی و اقدامات پیشگیرانه اطلاعرسانی مستند کنند. دادستانی و دستگاههای مسئول، با حفظ محرمانگی تحقیقات، حریم خصوصی و هویت شاهدان نوجوان، گزارشهای دورهای از اقدامات انجامشده و نتایج قابل انتشار ارائه دهند.
سوگند حق داشت زنده بماند، درس بخواند و آیندهاش را خودش تجربه کند. اکنون مسئولان باید روشن کنند چه بر او گذشته است و چه اقداماتی میتواند از بهخطرافتادن جان نوجوانان دیگر جلوگیری کند.
پدر بودن، مالکیت بر جان فرزند نیست. عدالت برای سوگند، یعنی روشنشدن حقیقت، پاسخگویی مسئولان و حفاظت از کودکی که امروز از بازگشت به خانه میترسد.
--
Subscribe to our newsletter
✅ Sucessfully subscribed to newsletter
Recent events
-
See where all the votes are coming from
Province Number of signatures Alborz 0 Ardabil 0 Bushehr 0 Chahar Mahaal and Bakhtiari 0 East Azerbaijan 1 Fars 0 Gilan 1 Golestan 0 Hamadan 0 Hormozgan 0 Ilam 0 Isfahan 1 Kerman 0 Kermanshah 2 Khuzestan 0 Kohgiluyehv And Boyer Ahmad 0 Kurdistan 0 Lorestan 0 Markazi 0 Mazandaran 0 North Khorasan 0 Qazvin 0 Qom 0 Razavi Khorasan 1 Semnan 0 Sistan and Baluchestan 0 South Khorasan 0 Tehran 1 West Azerbaijan 0 Yazd 0 Zanjan 0 This petition has received 55 signatures so far. Approximately 80% of signatures come from Iran. Approximately 20% of signatures come from outside of Iran. Learn how Daadkhast generates signature maps. -
Latest signatures
-
ناشناسSigned via Telegram
-
ناشناسSigned via Telegram
-
Masoume ToufanpourSigned via Telegram
-
ناشناسSigned via Telegram
-
ناشناسSigned via Telegram
-
-
المیرا حیدری started this petition