اقدام به خودکشی سُعدا خَدیرزاده و وضعیت وخیم زندانیان زن

نویسنده: فعالان حوزه برابری جنسی و جنسیتی
دیدن همه امضاها
۲۸۰ پی‌دی‌اف
۰
۰
0 امضاهای تأیید نشده
0 امضاهای تأیید شده

بیانیه فعالان حوزه برابری جنسی و جنسیتی درباره وضعیت وخیم زندانیان زن

خبر هولناک اقدام به خودکشی سُعدا خَدیرزاده، زندانی سیاسی کرد، در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۴۰۱ در بند زنان زندان مرکزی ارومیه و پخش بخش‌هایی از اعترافات تلویزیونی او توسط خبرگزاری قوه قضاییه در تاریخ ۱ شهریور ۱۴۰۱ به همراه تکذیب خبر خودکشی، بار دیگر لزوم توجه خاص به وضعیت زندانیان زن، به ویژه زندانیان زنی را که فرصت دیده شدن و شنیده شدن کمتری دارند، یادآور شد. نامه اعتراضی ۱۶ زن زندانی سیاسی در تاریخ ۳۰ مرداد ۱۴۰۱ از زندان اوین نیز دلیل دیگری شد برای نوشتن این بیانیه و هشدار درباره وضعیت وخیم زندانیان زن اعم از زندانیان سیاسی و جرایم عمومی.

تقاطع تبعیض‌ها در زندگی سعدا خدیرزاده
سعدا خدیرزاده، مادر زندانی، که گفته می‌شود برای اعمال فشار به همسرش زندانی شده، تقریبا تمام دوره بارداری را در بازداشت موقت و بلاتکلیفی در وضعیت اسفناک بهداشتی و تراکم بالای جمعیت در زندان ارومیه گذراند. پیش از زایمان، خبرهایی هشداردهنده از وضعیت او منتشر شد و خود در فایلی صوتی از زندان در اردیبهشت ماه با اعلام اعتصاب غذا در ماه هشتم بارداری، از فشارهای امنیتی برای اعتراف‌گیری، شکنجه روانی و آزارهای کلامی با ماهیت جنسی پرده برداشت. او با اعتراض به جلوگیری از آزادی‌اش با وجود بارداری، شرایط وخیم سلامت و ارائه مدارک پزشکی لازم، اظهار کرد که «گروگان» گرفته شده است و گفت: «درخواست دارم صدای من باشید، کسی را ندارم کارهایم را پیگیری کند.» (اطلاعات بیشتر در این مورد)

سعدا خدیرزاده زن و مادر زندانی کردی است که ابعاد مختلفی از ستم در پیکر او بازنمایی می‌شوند، از جمله تبعیض جنسیتی، تبعیض به زنان به حاشیه رانده شده، و تبعیض به مادران به طور کلی و مادران زندانی به طور خاص. با وجود وضعیت نگران‌کننده این زن زندانی در ماه‌های گذشته و اطلاع رسانی برخی فعالان حقوق بشر، خاصه فعالان حقوق بشر کرد، وضعیت این زندانی سیاسی در فضای شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های بزرگ و حتی توسط خود فعالان حوزه برابری جنسی و جنسیتی مورد توجه ویژه‌ای واقع نشد.

ما، جمعی از فعالان حقوق زنان، اقدام به خودکشی سعدا خدیرزاده را بخشی از فرایند قتل حکومتی زندانیان از طرفی و زن‌کشی سیستماتیک در جمهوری اسلامی از طرف دیگر می‌دانیم. چرا که خودکشی زنان در شرایط سلطه جنسی و جنسیتی و تحت فشار در دسته زن‌کشی‌ها ـ سوسایدال فمیساد ـ قرار می‌گیرد. جدای از وضعیت وخیم حقوق بشر و نقض حقوق زندانیان در زندان‌های جمهوری اسلامی، خاصه زندان‌های حاشیه، وضعیت زنان زندانی سیاسی و آنها که در رابطه با اتهامات انتسابی به همسرانشان و برای اعمال فشار به آنها زندانی شده‌اند، معمولا حامل بار شدید سلطه جنسیتی نیز هست.

زندان یا شکنجه‌گاه زنان
علاوه بر آمار بالای اعدام‌، سرکوب خونین و کشتار مردم معترض در خیابان‌ها، به کشتن دادن زندانیان به طور کلی و زندانیان سیاسی به طور خاص، در زندان‌های جمهوری اسلامی اوج گرفته است. در چنین شرایطی جدای از وضعیت وخیم امنیت زندان‌ها، تراکم بالای جمعیت و مساله عدم دسترسی زندانیان به حداقل‌های سلامت و بهداشت، به بخشی از روند از بین بردن سازماندهی شده و آسیب جدی به زندانیان تبدیل شده است. زندانیان زن در این وضعیت در شرایط ویژه‌‌تری قرار دارند.

در نامه‌ ۱۶ زن زندانی سیاسی از زندان اوین برای هشدار درباره شیوع دوباره کرونا در بند زنان اوین آمده است: «هر روز به تعداد مبتلایان افزوده می‌شود، با توجه به افزایش ناگهانی و بی‌رویه شمار زندانیان و‌عدم تناسب تعداد افراد با فضا و‌ امکانات بند و نبود فضای مناسب برای جداسازی و‌ قرنطینه افراد مبتلا و تاخیر جدی در گرفتن تست و‌عدم مراقب‌های پزشکی لازم، نگرانی نسبت به حفظ جان و سلامت زندانیان افزایش پیدا کرده است.» (متن کامل نامه)

در محکومیت وضعیت وخیم زندانیان زن در زندان‌های سراسر ایران از بعد حقوق زنان، همچنین باید در نظر داشت که اتهام بسیاری از زندانیان زن جرایم عمومی، ریشه در تبعیض‌های جنسی و جنسیتی دارد. بسیاری از این زندانیان در شرایطی که به ازدواج در کودکی واداشته شده بوده و در معرض انواع خشونت‌های جنسی و جنسیتی چون خشونت خانگی، اقتصادی و قانونی بوده‌اند، به جرم‌های انتسابی دست زده‌اند یا در چنین شرایطی به این اتهام‌ها دستگیر شده‌اند. همچنین، مصادیق خشونت جنسی و جنسیتی از زمان مواجهه زنان با پلیس تا زمان بازداشت، بازجویی، دادگاه و زندان بسیار زیاد است. این موارد شامل آزار و تعرض جنسی و جنسیتی، انجام تست بکارت و همچنین جرم‌انگاری حیات آزادانه زنان در رابطه با پوشش و آزادی‌های اولیه انسانی می‌شود. این روند تبعیض‌آمیز، زنان را در یک شرایط قانونی و قضایی اساسا جرم‌انگارانه قرار می‌دهد. همچنین باید توجه داشت که زندانیان زن از اقدام‌های حمایتی عمومی و خاص کمتری برخوردارند و به خاطر شرایط سیاسی و اجتماعی مردسالار حاکم بر ایران در بسیاری از اوقات بی‌نام و بی‌چهره می‌مانند.

ما چه کنیم؟
ما، گروهی از فعالان حقوق زنان، علاوه بر خواست آزادی فوری و بدون قید و شرط سعدا خدیرزاده همراه با نوزادش سولینا (آلا)، از فعالان حوزه برابری جنسی و جنسیتی، فعالان حقوق بشر، فعالان اجتماعی و سیاسی و همینطور از تمام رسانه‌ها می‌خواهیم، در مورد وضعیت زندانیان زن، خبررسانی و اقدام‌های حمایتی جدی تری انجام دهند، به ویژه درباره آنهایی که لایه‌های در هم‌تنیده تبعیض و محرومیت را تجربه و به دشواری از شرایط خود در زندان اطلاع‌رسانی می‌کنند، مانند سعدا خدیرزاده و زندانیان زن عرب در زندان شیبان و سپیدار. ما خواستار پرسشگری همراه با آگاهی جنسیتی در پرونده زندانیان زن، افزایش حساسیت به شرایط زندانیان باردار، مادر و فرزندانشان، افزایش حساسیت نسبت به وضعیت زندانیان زن به حاشیه رانده شده و زندانیان زن بیمار و دارای معلولیت، انعکاس شرایط و نیازهای زندانیان زن در رسانه‌ها و بلند کردن خواست آزادی زندانیان سیاسی و زندانیان جرایم عمومی که خطری را متوجه جامعه نمی‌کنند، هستیم.

به‌روز رسانی ـ سه‌شنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۱ ـ سُعدا خَدیرزاده در شعبه سوم دادگاه کیفری یک، مهاباد، به ۱۲ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد.

امضاکنندگان اولیه، به ترتیب حروف الفبا:

آزاده پورزند (پژوهشگر حقوق بشر)
آزاده دواچی ( پژوهشگر و فعال حقوق زنان)
آزاده زیلایی
آسیه امینی
آیدا قجر (روزنامه‌نگار و مدافع حقوق بشر)
الاهه مشعوف (فعال زنان و حقوق بشر)
الهه امانی (رئیس شبکه بین فرهنگی زنان)
الهه امیدی
الهه ایمانیان (کنشگر و پژوهشگر فمینیست)
امیرا ذوالقدری (فعال برابری جنسی و جنسیتی)
اندیشه جعفری
انوشه مشعوف (روانشناس)
پروانه حسینی (پژوهشگر و فعال حقوق زنان)
پروین ملک (فعال زنان)
پری عسگری (مدیر تلویزیون الوند و بنیانگذار سازمان زنان خاورمیانه)
ترانه روستا (فعال حقوق زنان)
توران جیگاره‌ای
تونیا ولی اوغلی (کنشگر حقوق زنان)
جلوه جواهری
رضوان مقدم (پژوهشگر و کنشگر حقوق زنان)
روناک فرجی (روزنامه‌نگار)
سارا دماوندان (روزنامه‌نگار)
ساینا ش. (طراح)
سمانه سوادی (کنشگر برابری جنسیتی)
سوسن رخش (جامعه‌شناس و فعال حقوق زنان)
سولماز ایکدر (روزنامه نگار)
سونیا کریمی
سهیلا آذربخت
سهیلا ستاری (فعال سیاسی-مدنی و پژوهشگر امور زنان و تکنیک)
سیمین اسکویی (دادخواه)
شقایق نوروزی (موسس صفحه#می_تو ایران)
شمیم آزاده
شهرزاد ارشدی (هنرمند و کنشگر عدالت اجتماعی)
شهرزاد چنگلوایی (هنرمند)
شهلا انتصاری (فعال سیاسی و حقوق زنان)
شهلا شفیق (جامعه شناس و نویسنده)
شهلا عبقری (استاد دانشگاه)
شهین نوائی
شیما شهرابی (روزنامه‌نگار)
شیوا محبوبی (فعال حقوق زنان و آزادی زندانیان سیاسی)
شیوا نظرآهاری
صبا آلاله (روانشناس بالینی)
صونا کاظمی (استاد دانشگاه)
طیبه رحیلی
عصمت بهرامی
فاطمه اختصاری (نویسنده)
فاطمە کریمی
فتحیه زرکش
فرح طوطی پور
فرح کمانگر
فرزانه سوری
فروغ شلالوند (عضو خانواده خاوران، فعال دادخواهی و حقوق زنان)
فریبا بقراطی
فریده پورعبدالله (کنشگر حقوق بشر)
فلورا روحانی
کاوه کرمانشاهی
گلرخ جهانگیری (فوق‌لیسانس جامعه‌شناسی، فعال حقوق زنان)
محبوبه پوکرت
محبوبه عباسقلی زاده
مریم دهکردی (روزنامه‌نگار)
منصوره شجاعی (پژوهشگر و‌فعال جنبش زنان)
منیره کاظمی (مدافع حقوق زنان)
منیژه حبشی (حقوقدان)
مهدیه گلرو (فمینیست)
مهرانگیز کار (نویسنده و حقوقدان)
مهشید پگاهی
مهناز قزللو (مدافع حقوق بشر)
مهین خدیوی (شاعر و ناشر)
مولود حاجی‌زاده (روزنامه‌نگار و فعال حقوق زنان)
میترا فاضلی
مینا خانی (فمینیست و تحلیلگر اجتماعی)
میهن روستا
نازیلا طوبایی (از خانواده‌های دادخواهان)
ندا دهقانی
نسیم روشنایی
نسیم مقرب-صحرا (فعال حقوق زنان)
نعیمه دوستدار (روزنامه‌نگار و فعال حقوق زنان)
نگین شیرآقایی (رورنامه‌نگار و کارآفرین)
نیره انصاری (حقوق‌دان، متخصص حقوق بین‌الملل و کوشنده حقوق بشر)
هایده روش (زندانی سیاسی سابق و کنشگر مدنی)
یاسمین فهبد (پژوهشگر و آرتیویست)

به روز شده‌ها

۱ ماه قبل

26-08-2022 16:54:54

دادخواست چاپ شد

۴ هفته قبل

08-09-2022 15:43:53

200 پشتیبان‌

مشاهده همه پیشتیبان‌ها

۱ ماه قبل

28-08-2022 08:57:55

100 پشتیبان‌

مشاهده همه پیشتیبان‌ها

۱ ماه قبل

27-08-2022 18:19:50

50 پشتیبان‌

مشاهده همه پیشتیبان‌ها

دادخواست‌های برجسته‌شده

  • 243 حامی
  • 37 در انتظار تأیید