۷ اسفند ۱۴۰۴
به : نهادهای قضایی، امنیتی و نهادهای مستقل حقوق بشری
ما، مردم بلوچِ ساکن سیستان و بلوچستان، در پی سلسله ربایشها و قتلهای فجیع کودکان بلوچ در چابهار، این دادخواست را با هدف پیگیری، پاسخگویی و توقف این جنایات مطرح میکنیم.
در هفتهها و ماههای اخیر، گزارشهای متعدد و مستند از ربایش و قتل کودکان بلوچ در شهر چابهار و مناطق اطراف منتشر شده است؛ گزارشهایی که نشان میدهد امنیت کودکان بهطور جدی به خطر افتاده و نهادهای مسئول تاکنون اقدام مؤثر، شفاف و بازدارندهای انجام ندادهاند.
بر اساس این گزارشها، نیما بلوچزهی، نوجوان ۱۶ ساله و دانشآموز دبیرستان، در روز شنبه ۶ دیماه ۱۴۰۴، در مسیر رفتن به مدرسه در خیابان خیام چابهار، توسط افراد ناشناس با یک خودروی پژو ۴۰۵ ربوده شد. این حادثه موجب نگرانی شدید خانواده و افکار عمومی شد؛ بهویژه آنکه خانواده وی اعلام کرده بودند هیچگونه اختلاف، تهدید یا پروندهای نداشتهاند که بتواند انگیزه این ربایش را توضیح دهد. در نهایت، نیما بلوچزهی پس از ده روز در اسارت، آزاد شد و به آغوش خانواده بازگشت.
پیش از آن نیز، احمد هاشمزهی، کودک ۱۳ ساله بلوچ، در شامگاه ۳ دیماه ۱۴۰۴، با اعمال خشونت توسط افراد ناشناس در چابهار ربوده شده بود. این کودک نیز پس از ده روز آزاد شد.
اگرچه آزادی این دو کودک موجب کاهش نگرانیها شده است، اما تکرار ربایش کودکان در بازهای کوتاه، نشاندهنده الگویی نگرانکننده از ناامنی در چابهار است و ضرورت اقدام فوری و شفاف نهادهای مسئول برای تضمین امنیت کودکان و پاسخگویی درباره این حوادث را برجسته میکند.
در یکی از فجیعترین این پروندهها، محمد خالقی، کودک ۱۳ ساله بلوچ، پس از ربودهشدن در روز ۲۰ آذرماه ۱۴۰۴، با پیکری بیجان کشف شد؛ در حالی که گلوی او بریده و جسدش سوزانده شده بود. این جنایت هولناک، افکار عمومی را بهشدت جریحهدار کرد و پرسشهای جدی درباره وضعیت امنیت، مسئولیتپذیری نهادهای مسئول و برخورد تبعیضآمیز با جان کودکان بلوچ ایجاد کرد.
تکرار چنین وقایعی، در کنار نبود اطلاعرسانی شفاف و نتیجهمحور، این واقعیت را برجسته میکند که جان و امنیت کودکان بلوچ در اولویت قرار ندارد. ادامه این وضعیت، نهتنها خانوادههای قربانیان، بلکه کل جامعه را در معرض ترس، بیاعتمادی و آسیبهای عمیق اجتماعی قرار داده است.
بر اساس قوانین داخلی و تعهدات بینالمللی، از جمله کنوانسیون حقوق کودک، تأمین امنیت کودکان، پیشگیری از جرم و انجام تحقیقات فوری، مستقل و شفاف، وظیفهای غیرقابل چشمپوشی است. با این حال، تجربه پروندههای مشابه نشان میدهد که تعلل، سکوت و نبود پاسخگویی، به رویهای نگرانکننده تبدیل شده است.
ما، مردم بلوچ، خواستار اقدامات مشخص و فوری زیر هستیم:
۱- پیگیری فوری و شفاف پرونده ربایش نیما بلوچزهی و احمد هاشمزهی و اعلام عمومی نتایج آن۲- شناسایی، بازداشت و محاکمه عامل یا عاملان قتل فجیع محمد خالقی، بدون ابهام و بدون مصونیت
۳- انجام تحقیقات مستقل و بیطرفانه درباره افزایش ربایش و قتل کودکان در چابهار۴- پاسخگویی نهادهای مسئول درباره قصور در تامین امنیت شهری۵- اتخاذ تدابیر عملی برای حفاظت از کودکان، بهویژه در مسیرهای مدرسه و محلههای پرخطر۶- پایان دادن به بیتفاوتی و برخورد تبعیضآمیز با جان و حقوق کودکان بلوچ.
ادامه سکوت و تعلل، به معنای پذیرش تکرار این جنایات است. امنیت کودکان خط قرمزی است که عبور از آن قابل توجیه نیست. ما خواهان حقیقت، عدالت و اقدام عملی هستیم و تا تحقق آن، این مطالبه را پیگیری خواهیم کرد.
-
